EN

Een inspanningstest: hoe werkt dat?

Een inspanningstest: hoe werkt dat?

Iris Böhm ondervond het aan de lijve. Lees haar verslag van de inspanningstest bij het Sportlab van het USC.

Even wat inspiratie voor mijn sportieve vrienden! Voornamelijk de wielrenners & hardlopers! Ik heb onlangs een zogeheten VO2-MAX-test (inspanningstest) gedaan. Dan wordt je zuurstofopname gemeten en CO2-uitstoot. Hiermee kunnen je hartslagzones & trainingszones vastgesteld worden. Voor wie meer wil weten, lees hieronder door.

Tien jaar geleden heb ik deze test ook al eens gedaan bij mijn sportschool USC. De resultaten waren nu nóg beter. Zo heb ik ‘in vergelijking met andere vrouwen uit een normale populatie’ een uitmuntende loop- en fietsconditie. Mijn omslagpunt (anaerobe drempel) en daarmee mijn duurvermogen zijn mijn sterkste punt. Vrienden, ik citeer alleen maar uit het verslag. ;-)

Iris2

Wat doe je in zo’n test? Bij de fietstest blijf je op hetzelfde tempo fietsen (zo’n 90 RPM) en gaat de wattage per minuut met 25 omhoog. Bij de looptest gaat de snelheid elke minuut met 0,5 (km/h) omhoog. Op een gegeven moment bereik je je verzuringsgrens (je aerobe-anaerobe drempel) en daarna hou je die verzwaringen nog maar 2, hooguit 3 minuten vol. Dan bereik je je maximale hartslag.

Wat is je aerobe-anaerobe drempel? Bij aerobe arbeid wordt zuurstof gebruikt om energie te leveren; bij anaerobe arbeid gaat dit niet meer; de inspanning is te groot –> nu zit je op je aerobe-anaerobe drempel –> er treedt verzuring op (daarom ook wel ‘verzuringsgrens’ genoemd) –> de maximale zuurstofopname is bereikt –> je VO2-MAX!

Ter illustratie. Mijn maximale hartslag is 180 en mijn anaerobe drempel ligt op 168 hartslagen per minuut = 93% van mijn maximale hartslag. Dit is hoog, bij de meeste mensen ligt ie lager (bijvoorbeeld rond de 85% van je maximale hartslag).
Tien jaar geleden was mijn maximale hartslag 191 (deze daalt met de jaren) en mijn omslagpunt lag op 162. Oftewel: mijn anaerobe drempel lag op 85% van mijn maximale hartslag. Mijn omslagpunt is nu dus een stuk hoger dan tien jaar geleden. Dat komt omdat mijn duurvermogen sterk verbeterd is!

Dan over mijn VO2-MAX (dus mijn maximale zuurstofopnamevermogen): die ligt op bijna 56 ml/kg/min (dus milliliters zuurstof per kilogram lichaamsgewicht per minuut). Dat is ‘uitmuntend’. Kanttekening: de VO2-MAX is voor een groot deel genetisch bepaald (je kunt er slechts in beperkte mate invloed op uitoefenen, de trainbaarheid wordt geschat op zo’n 15 – 20%).

Iris

De clou voor duursporters: bij trainen rondom je aerobe-anaerobe drempel gebruik je precies evenveel zuurstof (adem je dus in) als dat je lichaam verbruikt. Oftewel: een ideale verbranding in de spieren met weinig (tot geen) afvalstoffen! Als duursporter probeer je zoveel mogelijk rondom deze drempelwaarde te blijven, om zonder verzuring de maximale inspanning te kunnen bereiken. Overigens verbruik je dan alleen koolhydraten (onder je drempelwaarde verbruik je ook vetten).

Door zo’n inspanningstest te doen, kun je dus heel nauwkeurig je drempelwaarde berekenen en kan Maurice Maas, die de test afneemt, je een op maat gemaakt advies geven. Zo heeft hij mij advies gegeven voor mijn looptrainingen; informatie over trainingsmethodes (interval- of duurtrainingen) en de daarbij behorende hartslagfrequenties en te behalen snelheden (km/h). Hetzelfde geldt overigens voor fietstrainingen: op welke hartslag en met welk wattage ik zou moeten kunnen fietsen in bijv. interval of D1 / D2 / D3 -trainingen.

Ik zeg: laat die Damloop & halve marathon van Amsterdam maar komen! ;-)

Wil je ook zo’n test doen, dan kan dat bij mijn vrienden van het USC. Check het sportlab!

Delen